Dla Japończyków ceremonia picia herbaty jest niejako rodzajem sztuki, a nie tylko okazją do spotkania towarzyskiego. Tradycję picia herbaty Japończycy przejęli z Chin. To chińscy mnisi poili się zieloną herbatą podczas medytacji, zielona herbata pomagała im bowiem przetrwać te noce i ożywiała ich umysły. Choć to prędzej pijali herbatę Chińczycy, to cały rytuał picia herbaty narodził się w Japonii. Na ceremonię picia herbaty w Japonii zaprasza się około pięciu osób. Spotkanie przy herbatce odbywa się najczęściej w małym budynku (sukija), który znajduje się najczęściej w ogrodzie. W tym budynku znikają wszelkie podziały i różnice, wszyscy zaproszeni są sobie równi. Jedynymi ozdobami budynku są okna i maty na których siadają uczestnicy ceremonii. Jedną z głównych cech charakterystycznych tej ceremonii jest to że gospodarz i goście piją herbatę z jednej czarki, a cała ceremonia trwa około czterech godzin. Taka ceremonia picia herbaty jest prawdziwą okazją na odcięcie się od zabieganej rzeczywistości. I choć powstała ona kilkanaście wieków temu, po dziś dzień jest sposobem na wyciszenie się , szukaniem harmonii i okazją do przypomnienia sobie o ulotnej naturze tego świata.
